Şimdi bakın…
İnebolu’da bir süredir içten içe yürümeye başlayan bir şey var.
Kiralar hakkında değil ama.
Onun hakkını maşallah veriyorsunuz zaten.
Yürüyen konu kiracılar hakkında.
Belli olmaz yazarken belki de ağlarım ama bugün kiracılarla ilgili yürüyen mevzuya kişisel bir yerden yaklaşmam lazım.
X X X
Kiralık bir evde doğdum ben. Kiralık bir evin taşlığında kedileri besledim.
Kiralık bir evde büyüdüm. Kiralık bir evin bahçesine zorla kümes yaptırdım.
Kiralık bir evin oturma odasında okuma yazmayı öğrendim.
Sünnet yatağım kiralık bir evde kuruldu.
Yatılı okulu kazandığımı kiralık bir evin kapısında açtığım zarftan öğrendim.
Yatılı okuldan tatillere döndüm. Ev yine kiralıktı.
Ev sahibimiz Düzceli Faik Beydi. Faik Tekant.
Her yılbaşı yaklaşırken evde konuşmalar olurdu.
“Bakalım kira ne olacak?” diye.
Ben sofrada büyük bir hayranlıkla Maradona’yı seyrederdim ama duyardım tabii:
“Bakalım kira ne olacak?”
Allah şahittir, Faik Bey tek bir gün bile üzmedi ailemizi.
X X X
Sonra bir gün anneannem vefat etti.
Dedem Eskişehir’den yanımıza geldi.
Geçici olarak yer yatağı girdi hayatımıza.
Annemin bizi kapısından içeriye sokmadığı misafir odasında.
Artık eve sığılamıyordu.
Kiradan kiraya çıktık.
Anahtar cümle budur.
Bir daha yazıyorum:
Kiradan kiraya çıktık.
Zordur.
Zaten o yüzdendir bu ilçenin orta sınıfına, esnaflarına olan düşkünlüğüm.
Zordur.
Çünkü bazen ne kadar isteseniz de olmaz.
Instagram’deki gibi değildir hayat.
X X X
Gelelim kiracılara karşı İnebolu’da yürüyen konuya.
Size o hissi verebilmek için yazdım yukarıdaki satırları.
Kiracılık böyle bir şeydir.
Sizin gibidir ama değildir.
Kiralıktır ama yuvadır da.
Yuvadır ama size ait değildir.
Rahatınız huzurunuz başka birinin dudakları arasındadır.
Maradona’nın golü atması hiçbir şeyi değiştirmez.
Herkes de Düzceli Faik Tekant değildir.
Kaçıverir tadınız.
X X X
Şimdi bütün bunlar yetmezmiş gibi…
İnebolu, dışarıda gördüğü duyduğu bir şeyi açıktan uygulamaya başladı.
İlçede esnaflık yapıp da şu veya bu sebepten ev değiştirmek isteyen insanlar ev bulamıyorlar.
“Biz memur kiracıya veriyoruz evimizi.” lakırdısı dikiliyor karşılarına.
Hatta bir adım ileri giden laflar dolaşıyor:
“Biz yerliye vermiyoruz evimizi, kusura bakmayın.”
Memur kiracı.
Memur.
Niye evinizi esnafa, dolayısıyla yerleşik yerliye vermiyorsunuz?
“Efendim yerli kiracı eve girince uzun süre oturuyor.”
Hıııııı?
“Uzun süre oturunca kira geride kalıyor.”
Hıııııı?
“Geride kalınca kira kaybımız oluyor, halbuki memur kiracı gidesiye kirayı güncelliyoruz.”
X X X
Kardeşim siz ne oldunuz böyle?
İnebolu’nun yerlisi İneboluluya bu muameleyi nasıl yapıyor?
Malınızın hesabını bize verecek değilsiniz ama…
Yakışık alıyor mu bu?
Böyle kaygılarınız varsa hiç olmadı tahliye taahhütnamesi isteyin.
Ne demek “yerliye vermiyoruz, memur kiracı istiyoruz.”?
Ne yapsın İnebolulu esnaf ya da İnebolu’nun yerlisi?
1 yıl hazırlanıp KPSS’ye mi girsin?
Memuriyet ataması mı beklesin sizden ev kiralayabilmek için?
Bakın yol yakınken vazgeçin bu işlerden.
Düzceli Faik Tekant’tan görmediğimiz muameleyi birbirimize göstermenin iler tutar bir yanı yok.
Bu işin sonu, esnafa ev kiralamak için memur kefil istemeye gider…
Vallahi birbirimize düşeriz.
