Biliyorum okumayı sevmiyorsunuz, ama 3-5 video seyretmeseniz, 8-10 reels kaydırmasanız da olur gibi.
Neticede ben kendi fikrimi yazacağım, hiç okumasanız da olur.
Kimseye akıl verecek, kendi fikrimi kabul ettirmeye çalışacak bir yapım da yok.
Pazar yerinin yerini değiştirmek isteyenlere güzelleme derdinde de değilim, ama haklarını teslim etmekten de uzak durmam:
Çünkü bu karar doğrudur.
Sırayla gidelim:
PAZAR YERİ
Bakın, ekonomik anlamda yerden yere de vursak, İnebolu gelişmeye uğraşıyor.
Dahası şehirleşiyor.
Şehirleştiği için kafeler açılıyor, et lokantaları işletiliyor, düğün salonları yapılıyor, işletmelerin her biri kendini geliştirmeye uğraşıyor.
Evet gökdelen dikilmiyor ve dikilmeyecek de.
Ama dar bir alanda çok katlı binalar artıyor, artacak da.
Diyeceksiniz ki efendim nüfusu artmıyor.
Evet artmıyor ama ihtiyaç ve özlemleri artıyor.
Hatta çevre ilçelerle yapılan mukayeselerin sebebi de bu.
İhtiyaç ve özlemler.
Daha iyi yaşamak istiyor, daha çok şeye ihtiyaç duyuyor.
İnebolu artık bu çanağın içine sığmıyor.
Zaten bu çanağın içinden de kurtulması gerekiyor.
Bu çanağın içine sıkışıp kalmanın ve her şeyi bu çanağa sığdırmaya çalışmanın ne beşeri ne de ekonomik anlamda bize bir faydası yok.
Bir faydasının olmadığını her gün bu çarşının içinde yaşayarak görüyoruz biz.
DEĞİŞEN TİCARET
Ticaret değişiyor. İnebolu aslında bunun da sancısını yaşıyor.
Sen ne anlarsın demeyin.
Ben hizmet sektöründeki hızlı ve bir o kadar da pahalı değişime ayak uyduramadığım için otel kapatmış insanım.
Gayet iyi anlarım.
Eski Keresteciler Caddesinde keresteci bulabilirseniz onlara da sorun mesela. Onlar da iyi anlarlar neden ortada keresteci kalmadığını.
Mesele değişime ayak uydurabilme, yeni pozisyonu alabilme meselesi.
İnebolu Çarşısı bugün artık sadece pazar yerinin merkeze yakın olması sayesinde ayakta duramaz.
Dolayısıyla bugün “Pazar yeri giderse bundan çarşı etkilenir.” iddiasının bir gerçekliği yok.
Çünkü bugün pazar yeri merkezin merkezinde de ne oluyor yani?
Hiçbir şey olmuyor. Bin türlü sıkıntı.
Kaldı ki…
Bugün buna itiraz eden veya edecek esnaf ve tüccarımız, personelinden tutun da çevre ilçelerden gelen tüm davalılar, davacılar, hükümlü ve tutuklu yakınları velhasıl tüm Adliye ilçenin merkezinden çıkartılıp bugünkü mevkilerine gönderilirken ses çıkarmadı farkındayız değil mi?
Cezaevi sessizliğini zaten hiç anlatmıyorum.
YA ALIŞKANLIKLAR?
2008 yılıydı.
Bu ilçenin şu anda ilçe dışında başarıyla mühendislik yapan bir evladı dedi ki “Abi hızla yayalaşmalısınız, siz İnebolu’da yürüme mesafesindeki her yere arabayla gidiyorsunuz, bu yayalaşmaya bugün başlarsanız sonuçlarını zaten 10-15 yıl aralığında alabilirsiniz, bunu yapmazsanız İnebolu trafik bakımından içinden çıkılmaz bir yere dönüşür.”
Eh mühendis kafası tabii. Bugün yaşadığımızı o gün görebilmişti.
Elbette 50-100 yıl arasında süren ve sonuçta pazar yerini bir karayolunun neredeyse sıfır derece kenarında, salkım saçak yollarda, kaldırımlarda, bütün trafiği keşmekeşe sokacak şekilde kullanma alışkanlığı ne olacak?
Bütün trafik arkada sıra olmuşken, aracı karayoluna çekip 5 dakikada pazar torbalarını bagaja doldurma falan?
YA İŞİN TEHLİKE BOYUTU?
Hadi hepsini bir kenara bırakalım. Yıllardır orada devam eden kaza riski Allah göstermesin vuku bulsa…
Mesela bir kamyonun freni patlasa ve pazar yapıyorum diye yol üstünde gezinip duran insanların arasına dalsa, hangi birimizin ilçe yönetici ya da sorumlularına faydası dokunacak?
Hiçbirimizin…
Ama ben kolayca pazara gidiyorum ya ne gam öyle değil mi?
Öyle değil işte.
Alışkanlıklar değişmeli. Şehirleşme böyle bir şey.
Yoksa şehirleşme sadece toplu konutta yaşamak değil.
HER ŞEY DEĞİŞİYOR
Hem her şeyi ihtiyaç olarak görüp hem de çocukluğundaki gibi pazar yerini evinin dibinde istemek gibi bir şey ne yazık ki yok.
İlçe her şeyiyle değişime ayak uydurmak zorunda.
Köydeki ürün para ettikçe ürün satmak için köyden gelen üretici sayısı her yıl biraz daha artıyor.
Ve artık yeni bir yer lazım.
Bu sürdürülebilecek bir şey değil.
Bahsedilen, neredeyse 2 katı büyüklükte bir pazar yeri alanı.
Herkes bağını, bahçesini, arsasını, tarlasını, ana baba evini yeni bir daire ve daireler için müteahhide rahatlıkla veriyor, pazarlığını yapıyor, hatta idareden imar değişikliği falan kovalıyor bunda sıkıntı yok, ama pazar yeri durduğu yerde dursun istiyor.
E mesela bahçeniz de dursun durduğu yerde? Ev falan yaptırmayın? Ne güzel yemyeşil. Ben de zamanında Cebeci Bahçesi denilen yerde koşup oynuyordum babaannemle.
Yeni pazar yeri olarak düşünülen yer herkese uzak geliyor, ki ihtiyaçlar bunların çaresini üretecektir, ama düz ayak girilen evi 5 katlı apartmana çevirmeye kimse ses etmiyor değil mi?
(Önümüzdeki bahar-yaz aylarında burada yapılacak yol çalışmasını bütün bunların dışında tutuyorum.)
GELELİM OTOGARA…
Bakın otogarı zamanında ilçe dışına çıkarma kararı da doğruydu, iyi niyetliydi.
Ancak o gün çok da görülemeyen bir şey yaşanıyor yıllardan beri.
Dışarıdan gelen yolcular, otogardan taksiye binip ilçe merkezine de uğramadan yollarına devam ediyorlar.
Kimi komşu ilçeye kimi de hemen köyüne.
Halbuki şekil değiştirerek ilçeye yaklaşacak ve otogardan daha çok terminale dönüşecek bir yer çok daha işimize geliyor.
Tam farkında değiliz bunun.
Dışarıdan gelen yolcu yeni değişiklikte tam da ilçenin merkezine iniyor.
Ama lokantaya ama pastaneye ama bakkala markete.
Çünkü benim bildiğim otogar şekil değiştiriyor.
Aynı, örneğin Ankara AŞTİ’deki gibi bir düzen alıyor.
Siz perona geliyorsunuz, otobüsünüz veya minibüsünüz geliyor, binip gidiyorsunuz.
Düşünülen şey kargaşadan uzak ve merkezde olmasının çok da zararı yok gibi duruyor.
Elbette bunun iyi oturtulması lazım.
BELEDİYE NE DİYOR?
Peki İnebolu Belediyesi ne diyor?
Bakın bir şey bildiğimden yazmıyorum ama okuyabiliyorum.
İnebolu Belediyesi çarşı çanağını genişletmeye uğraşıyor.
Pazar yeri bir merkezse bu merkezi biraz daha güneye taşıyor.
Yerleşimin zaten çayın sağı solu yani doğu-batı olarak bariz şekilde ayrıldığı bir coğrafyada güneye doğru büyümenin ilk adımlarını atıyor.
Çünkü İnebolu içeriye doğru büyüyecek bilmem farkında mısınız?
İlçenin kuzeyi yerleşim yeri olmaktan uzaklaşacak.
Bundan kaçış yok.
Bugün olmazsa yarın, yarın olmazsa sonraki gün. Olmadı 50 yıl sonra, fark etmez.
İnebolu’nun şehirleşmesi ve buna bağlı ihtiyaçları pazar yerini yerinden oynatacak.
Günün birinde otogar belki yine şekil değiştirecek. Belki yine, ama bu sefer daha da dışarıya doğru alınacak, çünkü merkez güneye kaymış olacak.
ÖZET
Ha bugün ne olur, neye karar verilir ben orasını bilemem.
İnsanoğlu yerleşmiş düzenin bozulmasından hoşlanmaz.
Kimse yapılandan memnun da olmaz.
Ama değişim şarttır.
İnebolu halkının yerinde olsam, mevcut pazar yeri değişikliğini engellemeye çalışmaktan daha çok, en azından haftanın bir günü Boyran-Cünürye-Kızılkara tarafında bir pazar açılması için çaba sarf ederim.
Ben pazar yeri ile otogar yeri değişikliğini gayet yerinde buluyorum.
İnebolu bir sorun halini alan pazar yerine neşteri vurmak zorunda. Ama bugün ama yarın.
Yoksa tribünlere oynayıp ucuz popülizm işlerine girmek işin en kolay yanı. Vallahi çok da iyi yaparım.
Ama derdimiz işin kolay yanı değil, doğru yanı.
YÖNETİCİ DEDİĞİN…
Belki hatırlarsınız.
Belediye Başkanımız Engin Uzuner’in Geriş’teki kilise konusunda yaptığı patrik ziyareti sonrasında bir şey söylemiştim.
O gün söylediğimi bir kez daha gönül rahatlığıyla bu konuda da söyleyebilirim:
Yönetici, kendi toplumunun 1 adım önünde yürüyüp, gerektiğinde tüm tepkileri göze alabilen ama adımını geleceğe göre atabilen kişidir.
Engin Uzuner tam da bu anlamda, yönetici olduğunu bir kez daha gösteriyor.
Ekibinin de bu konudaki değişikliğe ayak uyduracağından eminim.
Bu değişiklik kararı alışkanlıklar duvarına çarpsa bile doğrudur.
2010 lu yıllarda yayalaşmaya başlanmaması bugün önümüzde devasa bir problem olarak duruyor, unutmayın derim.
