T.C.
İZMİR
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
YİRMİÜÇÜNCÜ HUKUK DAİRESİ
Esas : 2022/2485
Karar : 2026/300
Tarih : 26.02.2026
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : BODRUM 3. SULH HUKUK MAHKEMESİ
Ayrıca...
TARİHİ : 22/09/2021
NUMARASI : 2020/212 Esas- 2021/530 Karar
DAVANIN KONUSU : Kat Mülkiyeti Kanunundan Kaynaklanan Davalar (Ortak Yerlere Elatmanın Önlenmesi İstemli)
KARAR TARİHİ : 26/02/2026
KARAR YAZIM TARİHİ : 27/02/2026
Davalı vekilinin 11.01.2022 havale tarihli istinaf kanun yolu başvurusu ve dosya kapsamı incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ :
DAVA :
Davacı vekili, davalının Günbatımı Sitesi kat maliklerinden olduğunu, sitede yönetim planına aykırı bir şekilde birden fazla sayıda kedi beslediğini, kedilerin diğer kat maliklerini rahatsız ettiğini ve zarar verdiğini, diğer kat maliklerinin bu durumu site yönetimine bildirdiğini, site yönetimi tarafından davalının sözlü ve yazılı olarak uyarıldığını, site yönetim planında yazılı olduğu üzere sitede 1’den fazla sayıda kedi beslenmesinin yasaklandığını, davalının bağımsız bölüm ve ortak alanlarda sayısı 30’u geçer şekilde kedi beslediğini, kedilerin başıboş dolaştığını, diğer kat maliklerinin bağımsız bölümlerine girdiğini, etrafta ve girdikleri yerlerde dışkılarını ve tüylerini bıraktığını, sesleri ve kokuları ile kat maliklerini rahatsız ettiğini, davalıya daha önce durum yazı ve taahhütlü mektup gönderilmek suretiyle bildirildiğini ve 1 kedinin dışında kalan diğer kedileri site dışına çıkarmasını talep edildiği halde davalının yönetim planına aykırı, ortak alana müdahale niteliğinde kat maliklerini rahatsız edici ve zarar verici haksız eylemini sonlandırmadığını belirterek birden fazla sayıdaki kedinin tahliyesine karar verilmesini istemiştir.
CEVAP :
Davalı vekili cevap dilekçesinde; Müvekkilinin ortak alanda sahipli hayvan beslemediğini, ortak alana herhangi bir müdahalesi bulunmadığını, birçok site sakininin ortak alana müdahale ederek tavuk dahil birçok hayvanı serbest beslediğini, bahçe ve balkonları ortak alana tecavüz ederek çevirdiklerini, site yönetimince bu konularda hukuki bir işlem yapılmadığını, davanın ortak yerlere el atmanın önlenmesi konulu olarak açıldığını ancak dava konusunun sahipsiz kediler olduğunu, davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini, Günbatımı Sitesi açık alanda kurulmuş büyük bir site olduğunu, etrafının çevrili olmadığını, sahipsiz kedi ve köpeklerin bahçe ve balkonlara girmesi, oraları yaşam alanı olarak seçmesinin kaçınılmaz olduğunu, site sakinlerinin birçoğunun kedileri beslemek için su ve mama kabı koyduğunu, site yönetimi sahipsiz hayvanların beslenmesi ile ilgili herhangi bir karar alamayacağını, yönetim planına bunu dahil edemeyeceğini, site ve apartman bahçelerinde bulunan özellikle kediler için de orasının doğal yaşam alanı olacağını, doğal yaşam alanlarında da hayatlarını kanunlar tarafından güvenceye alındığını, kanunun gönüllülere sahipsiz hayvanları besleme yani doyurma hakkı verdiğini, site, apartman, üniversite, özel kuruluş, resmi kuruluş vs bahçelerindeki hayvanlarını beslemenin yani doyurmağın yasal hak olduğunu belirterek hukuki yarar bulunmayan, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
İLK DERECE MAHKEMESİNCE VERİLEN KARAR :
Mahkemece;
“Açılan davanın KABULÜNE,
Davalının Muğla ili, Bodrum ilçesi, Akyarlar Mah. 3180 parselde kayıtlı 173 nolu bağımsız bölüm numaralı evindeki ve ortak alandaki birden fazla kedinin TAHLİYESİNE,
Bu iş için davalıya takdiren tebliğden itibaren 30 günlük SÜRE VERİLMESİNE,
Belirtilen sürede davalı tarafından yerine getirilmediği takdirde masrafı davalı tarafından karşılanmak üzere davacı tarafından icra kanalı ile infazına,” karar verilmiştir.
Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
İSTİNAF SEBEPLERİ :
Davalı vekili istinaf dilekçesinde; Her sokak hayvanının, yaşadığı semte/alana ait bir sokak/mahalle/site sakini olduğunu ve site/apartman bahçesi gibi ortak alanlarda, sokak hayvanlarının her yerde özgürce bulunabileceğini, bunun kanuni bir zorunluluk olduğunu, üstelik somut olayda, hiçbir şekilde çevrenin kirletilmesi veya başka bir zarar verilmesinin de söz konusu olmadığını, sahipsiz hayvanların tahliye edilmesi veya beslenmesinin engellenmesinin mümkün olamayacağı gibi, müvekkilinin sahipsiz kedisinin de tahliye edilemeyeceğini, site yönetimi yönetim planında, sahipli hayvanlar için de insanların kaç tane evcil hayvan besleyeceğine dair karar alamayacağını, demokrasi de çoğunluk uluslararası toplum tarafından kabul edilmiş insan haklarına aykırı kararlar alamayacağı gibi ev hayvanının hayvan hakları evrensel bildirgesi, ev hayvanlarının korunmasına dair Avrupa sözleşmesi, Hayvanları Koruma Kanunu gibi sözleşme ve kanun ile korunan haklarını da yok edecek kararlar alamayacağını, bu nedenlerle mahkemece verilen kararın kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.
GEREKÇE :
KMK’nun 28. maddesi ”Yönetim planı yönetim tarzını, kullanma maksat ve şeklini yönetici ve denetçilerin alacakları ücreti ve yönetime ait diğer hususları düzenler.Yönetim planı, bütün kat maliklerini bağlayan bir sözleşme hükmündedir. Yönetim planında hüküm bulunmayan hallerde, anagayrimenkulün yönetiminden doğacak anlaşmazlıklar bu kanuna ve genel hükümlere göre karara bağlanır. Yönetim planının değiştirilmesi için bütün kat maliklerinin beşte dördünün oyu şarttır. Kat maliklerinin 33 üncü maddeye göre mahkemeye başvurma hakları saklıdır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.
KMK.’nun 33. maddesinde ise, “Kat maliklerinden birinin veya başka bir nedene dayanarak bağımsız bölümden devamlı bir biçimde yararlanan kimsenin borç ve yükümlülüklerini yerine getirmemesi yüzünden zarar gören kat maliki veya kat malikleri anataşınmazın bulunduğu yerin sulh mahkemesine başvurarak hakimin müdahalesini isteyebilir” hükümleri düzenlenmiştir.
Somut olayda; Dava, davalının bağımsız bölümündeki ve ortak alanda beslediği 1’i haricindeki kedilerin tahliyesi istemidir. Davalı “Muğla ili Bodrum ilçesi Akyarlar Mahallesi 3180 parselde kurulu taşınmazda bağımsız bölüm malikidir. Site yönetimi yetkilisi M…. B…. aynı yer 137 numaralı bağımsız bölümün malikidir. Site yönetim planının 52.7 maddesinde “kat malikleri bağımsız bölümlerinde ve eklentilerinde ortak alanlarda birden fazla kedi ve köpek besleyemez. Bunların çevreyi ve komşuları rahatsı etmemeleri asıl olup şikayet üzerine yönetim bunların site dışına çıkarılmasını sağlar. Sahibi kedi ve köpeklerinin aşı kartlarının bir örneğini yönetime ibra eder. Aşısı olmayan kedi ve köpekler ile kümes hayvanları site içinde beslenemez ve barındırılamaz.” düzenlemesi bulunmaktadır. Davalının hem bağımsız bölümünde hem de site ortak alanında çok sayıda kedi beslediği iddia edilmektedir.
Yönetim planı kat malikleri için sözleşme hükmünde olup, tüm kat malikleri için bağlayıcıdır. Davalının Yönetim Planı 52.7 maddesine göre, bağımsız bölümde ve ortak alanda 1 tane kedi besleme hakkı vardır. Mahkemece verilen kararda; “davalının dava konusu 173 nolu bağımsız bölüm numaralı evindeki ve ortak alandaki birden fazla kedinin TAHLİYESİNE, bu iş için davalıya takdiren tebliğden itibaren 30 günlük süre verilmesine, belirtilen sürede davalı tarafından yerine getirilmediği takdirde masrafı davalı tarafından karşılanmak üzere davacı tarafından icra kanalı ile infazına karar verilmiş ise de, karar infaza elverişli değildir.
Davalının evinde 1 taneden fazla kedi bulunması halinde, bunların tahliyesinde infaz kabiliyeti açısından sorun yoktur. Ancak, sitedeki kediler bakımından hüküm infaz kabiliyeti olacak şekilde tesis edilmemiştir. Nitekim, davalının yönetim planı gereği, ortak alanda da birden fazla kedi besleyemeyeceği açık ise de site bahçesine sahipli olmayan kedilerin girmesini engellemek gibi bir yükümlülüğü bulunmayıp, bunun fiilen sağlanması da mümkün olmadığından, KMK.’nın 18. Maddesi gözönüne alınarak yönetim planına uygun kullanma (ortak alanda beslenmemesi gibi) hüküm kurulması gerekirken, ortak alanlardan da tahliye yükümü ve aksi halde masrafının davalıya yüklenmesi doğru değildir.
Mahkemece, davalının kendi bağımsız bölümünde yönetim planının izin verdiği, 1 ‘den fazla kedi bulunup bulunmadığı tespit edilerek, evinde 1’den fazla kedi bulunduğu tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespit edilirse, bunların tahliyesine, ortak alan için ise davalının eylemi bakımından KMK 18. Maddesi kapsamında hüküm kurulması gereklidir.
Açıklanan nedenlerle, davalının istinaf kanun yolu başvurusu üzerine HMK. nun 355. Maddesi uyarınca hükmün belirtilen nedenle kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.
KARAR : Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere;
Davalının istinaf kanun yolu başvurusu üzerine HMK. nun 355. Maddesi uyarınca Bodrum 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.09.2021 tarih, 2020/212 Esas 2021/530 Karar sayılı kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/a-6 maddesi uyarınca
KALDIRILMASINA,
Dosyanın yeniden görülmek üzere mahkemesine gönderilmesine,
İstinaf karar harcının isteği halinde yatırana iadesine,
İstinaf gider avansı fazlalığı bulunması halinde yatırana iadesine,
Kararın ilk derece mahkemesince taraflara tebliğine,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 362/1-b maddesi uyarınca kesin olmak üzere 26/02/2026 günü oybirliği ile karar verildi.
